Warsztat międzynarodowy w Belgradzie

Liczba pracowników delegowanych wynosi obecnie ponad 2,5 mln, a pracowników
transgranicznych 1,4 mln. Obie te wartości z roku na rok nieustannie rosną. W grupie tej znajdują
się zarówno pracownicy niewykwalifikowani, jak i wykształceni specjaliści o bardzo wysokich
kwalifikacjach. Przy rosnącym popycie na siłę roboczą, ten typ zatrudnienia zapewnia czasowe
świadczenie usług w państwach, do których pracownicy zostali oddelegowani, ale może także
przyczyniać się do ich wykorzystywania, unikania obowiązku wypłaty wynagrodzenia, nieuczciwej
konkurencji pomiędzy pracodawcami oraz unikania podatków i naruszeń polityki fiskalnej. Tak czy
inaczej, delegowanie ma wpływ na warunki pracy i sytuację pracowników.
Dowiedzieliśmy się o tym podczas międzynarodowego warsztatu „Chrońmy naszych
pracowników”, który miał miejsce 5 i 6 marca w Belgradzie w ramach projektu „Ułatwianie
ponadnarodowej współpracy administracyjnej oraz poprawa dostępu do informacji i doradztwa dla
pracowników delegowanych”. Podczas spotkania, w którym uczestniczyli przedstawiciele
związków zawodowych: OPZZ (Polska), Cartel Alfa (Rumunia), ZSSS (Słowenia), GWU (Malta),
CGIL (Włochy), LPSK (Litwa), CATUS (Serbia), a także ASITECO (Hiszpania) wskazano, że
niedawno zmieniona dyrektywa 957/2018 (która promuje zasadę równej płacy za równą pracę),
choć bez wątpienia stanowi krok w dobrym kierunku, jest zaledwie punktem wyjścia do dalszych
działań i nie rozwiązuje licznych istniejących problemów. Jednocześnie wspiera ona pozytywne,
owocne działania związków zawodowych i spółek.
Bieżąca debata polityczna jak i spory między naukowcami koncentrują się niemal wyłącznie na
ryzyku „dumpingu społecznego”, ponadnarodowym oszustwom w zakresie systemu zabezpieczenia
społecznego oraz ucieczce miejsc pracy. Spór ogniskuje się na niewykwalifikowanych
pracownikach delegowanych przenoszących się z państw członkowskich i niskim poziomie
wynagrodzeń do państw, gdzie zarobki są wyższe. Takie wąskie podejście doprowadziło do
marginalizacji wykorzystania delegowania pracowników i wpłynęło na jego postrzeganie przez
opinię publiczną oraz na jego miejsce w politykach europejskiej i krajowych.   Rzadko kiedy
wskazuje się na korzyści płynące z delegowania pracowników w UE z punktu widzenia państwa
delegującego i przyjmującego. 
Przy braku danych statystycznych musimy polegać na takich faktach jak: szczegółowa analiza
koszów i korzyści delegowania pracowników w UE oraz potencjalnych „zwycięzców” i
„przegranych”. Pracownicy delegowani, związki zawodowe, a także instytucje zajmujące się tymi
tematami nie posiadają odpowiednich informacji. Widać to choćby na przykładzie wstępnych
wyników badania przeprowadzonego w ramach projektu, które objęło 250 respondentów w 8
państwach partnerskich.
By delegowanie pracowników w UE umożliwiło osiągnięcie ‘potrójnej wygranej’ (przynosząc
korzyści goszczącym Państwom Członkowskim, Państwom Członkowskim i państwom
kandydatom pochodzenia, a także samym pracownikom delegowanym), pracownicy delegowani,
związki zawodowe oraz instytucje zajmujące się tymi kwestiami muszą mieć zapewniony lepszy
dostęp do informacji. Powinny one promować dobre praktyki we współpracy ponadnarodowej oraz
dialog społeczny na poziomie krajowym i europejskim. Konieczna jest również współpraca
pomiędzy organami inspekcji odpowiedzialnymi za kontrolę i wymianę informacji dotyczących

przepisów.
Uczestnicy zalecają: zwiększenie obecności w mediach, lepsze informowanie opinii publicznej i
udostępnianie informacji w mediach społecznościowych, uruchomienie kampanii obejmującej
konferencje prasowe oraz promocję dobrych praktyk dwustronnych oraz roli związków
zawodowych w ochronie interesów pracowniczych.

Leave a Reply

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.